Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2011

Θα γίνουμε Ινδία ή αντιδράμε;

Έχουμε μια κυβέρνηση που εδώ και 2 χρόνια δεν διαπραγματεύτηκε τίποτε. Με σχέδιο και οργανωμένα οδήγησε την χώρα στο συγκεκριμένο σημείο που βρίσκεται σήμερα. Με την επί της ουσίας συμφωνία της Νέας Δημοκρατίας. Ήδη από το μακρινό 2009 εκείνο το καλοκαίρι τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η Ν.Δ. γνώριζαν. Το ότι η χώρα γίνεται πειραματόζωο για την πιο βίαιη αναδιανομή του πλούτου είναι πλέον εμφανές. Το ότι τα νούμερα δεν τους βγαίνουν είναι επίσης προφανές. Τόσο η κυβέρνηση, όσο και η Ν.Δ. αλλά και οι εταίροι- δανειστές δεν θέτουν καν θέμα μείωσης σημαντικής των αμυντικών δαπανών. Γιατί; Μα το έχει πει ο Κον Μπετίτ αλλά και ο ΣΥΝ καιρό τώρα. Διότι οι δανειστές δεν θέλουν να χάσουν τον καλύτερο πελάτη αφενός και αφετέρου τα κόμματα εξουσίας δεν θέλουν να μειώσουν τα οφέλη τους από τις υπέρογκες αμυντικές δαπάνες. Ανα μειώναμε κατά 50% τις αμυντικές δαπάνες, αν τα κόμματα εξουσίας επί 10 χρόνια εισέπρατταν 10 δις ευρώ από φόρους των εχόντων κάθε χρόνο, αν το κράτος λειτουργούσε με τρόπο που θα μείωνε την σπατάλη, αλλά θα στήριζε την έρευνα, την παιδεία, την τεχνολογία και άλλα σημαντικά ζητήματα, είναι βέβαιο ότι θα είχαμε πλεόνασμα εδώ και χρόνια. Το έγκλημα που συντελείται σε βάρος της κοινωνίας, των μισθωτών του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα είναι προφανές ότι θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί. Είναι κρίσιμο επίσης να γίνει κατανοητό το ότι να πέφτουν οι εργαζόμενοι στην ολοφάνερη παγίδα να στρέφεται ο ένας απέναντι στον άλλο, είναι απλώς ο ασφαλέστερος τρόπος για την συνολική μιζέρια και εξαθλίωση. Η τρόικα ήδη ζήτησε την μείωση και άλλο των κατώτερων μισθών που προβλέπονται από την εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας. Και θυμήθηκε ο πρωθυπουργός να πει ότι δεν θα γίνουμε Ινδία. Μα τόσο η πολιτική η δική του, όσο και η πρόταση της Ν.Δ. εκεί μας πάνε. Γιατί ακριβώς αυτό είναι το πλάνο. Το ερώτημα είναι απλό και σαφές. Το δεχόμαστε αυτό; Το στηρίζουμε ή επιτέλους αντιδράμε;

Σταμάτης Σακελλίων


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου